Poniżej możecie mniej więcej rozeznać się, co i jak robimy z naszymi zdjęciami. Staramy się nie ingerować drastycznie w zdjęcia – staramy się uczyć wykonywać dobry materiał wyjściowy i potem niwelować ewentualne błędy, przeszkadzajki, nadawać zdjęciu chrakter bawiąc się kolorami, tonacją etc.

Oto nasze łupy:

PO obróbce - uspokojenie i ujednolicenie tła, tonowanie, balans kolorów, fot. Aleksandra Szymała, postproces Karol Kalinowski w Złodziejewie

PRZED obróbką, fot. Aleksandra Szymała

PRZED obróbką, fot. Wojtek Kubacki

PO - zniwelowanie obcego elementu, proces krosowy, balans kolorów, krzywe, fot. Wojtek Kubacki, postproces Karol Kalinowski, Marcelina Oczkowska

PRZED, fot. Marcin Chruściel

PO - usunięcie przeszkadzających elementów, retusz, tonowanie, kolorystyka, krzywe, ziarno, fot. Marcin Chruściel, postproces Karol Kalinowski

PRZED, fot. Rafał Dąbrowski

PO - zabawa kolorami, poziomami, tonami... fot. Rafał Dąbrowski, postproces Karol Kalinowski

PRZED - mamy świetny, prawie idealny materiał wyjściowy, ale brzydko ułożył nam się sweterek.., fot. Rafał Dąbrowski

PO - tu "ułożyliśmy" tylko sweterek i odtworzyliśmy antyczne płytki werandy , fot. Rafał Dąbrowski

Przy okazji chcielibyśmy zadać kłam tezie, że w Złodziejewie obowiązuje jeden styl obróbki – my pokazujemy narzędzia, dajemy możliwości, a to uczestnicy decydują, jak ich użyć:

fot. Jacek Klucznik

fot. Beata Czerniawska

fot. Beata Czerniawska

fot. Krzysiek Skorupa

fot. Krzysiek Skorupa

fot. Krzysiek Skorupa

fot. Ania Myśliwczyk

fot. Ania Myśliwczyk

fot. Kasia Skrzypek-Reguła

A tak wyglądały nasze wesołe gromadki:

Postprodukcja dla fotografujących, styczeń 2012

j/w - wspólne wypatrywanie komety Halleya

przemiła grupa początkujących - ABC fotografowania pod wezwaniem dezerterów - nieobecnych pozdrawiamy

jedna pani Fotograf, jedna Wizażystka no i jedna statystka , fot. Rafcio Dąbrowski

staram się jak mogę, a oni mnie i taaaaak chyba kochają... moja najukochańsza grupa starych wyjadaczy, czyli Postprodukcja dla zaawansowanych (tylko dla absolwentów), operacja kryptonim "Bober"

Zatem zimą można narzekać to na mróz, to na jego brak, to na śnieg, to na odwilż; można spać; można szydełkować; można się kochać, można jechać na narty i połamać sobie rękę i można też przyjechać do Złodziejewa… na szczęście to wolny kraj

Warsztaty: ABC fotografowania

...a jednak jest miłość... Agnieszka Radzikowska, Dariusz Chojnacki, fot. Marcelina Oczkowska

Wprawdzie wolelibyśmy, jako że hołdujemy raczej tradycjom staropolskim, by świętem miłujących i miłości łaknących była Noc Kupały (23/24 czerwca) i by tak jak niegdyś zakochani byli poddawani próbie przechodzenia, trzymając się za ręce, przez ogień i wodę, kończąc tę próbę miłosnym uściskiem w spełnieniu i nadziei na dobrą, pomyślną przyszłość przy ognisku…

"Noc Świętojańska" Siemiradzki

Właściwie to marzeniem naszym jest, by ludzie kochali się codziennie – by codziennie szanowali się i dbali o swoją miłość, ale że są to raczej marzenia ściętej głowy, więc niechaj będzie ten święty Walenty 14 lutego! Niechaj ośmieli nieśmiałych, samotnych pokrzepi, kochających umocni.

W imieniu całej załogi złodziejewskiej życzę wszystkim zakochanym odwagi i wytrwałości w pielęgnowaniu Waszego uczucia, natomiast tym, którzy miłości pragną, by dana była Wam ta łaska i byście mieli odwagę po nią sięgnąć.

Miłość jest wszystkim! Bez światła nie ma fotografii, bez miłości nie ma życia!

A prawdziwe emocje są najwdzięczniejszym tematem fotografii – pamiętajcie o tym.

Kochajcie i bądźcie kochani!

a oto nasze romantyczne kubki dla dwojga - będzie to prezent dla tych, co kochają Złodziejewo najbardziej

Wasza Złodziejka

Warsztaty: ABC fotografowania

Jak ocenić warsztaty w Złodziejewie?
Jednym zdaniem:skradły moje serce.
Podobno najważniejsze jest pierwsze wrażenie, a to-muszę przyznać-było piorunujące. Klimatyczne miejsce zrobiło swoje. Już od wejścia czułam, że to będzie miło i owocnie spędzony czas. Potem było już tylko lepiej. Magiczna atmosfera, kompetentni prowadzący (prawdziwi pasjonaci!), to to czego się spodziewałam i… nie zawiodłam się. Marcelina jest wspaniałą gospodynią, doskonale zadbała nawet o najmniejsze drobiazgi, ponadto każdego z gości obdarza niesamowitym ciepłem. Arturowi i Karolowi można jedynie pozazdrościć wiedzy i umiejętności przekazywania jej innym. Jechałam na warsztaty z duszą na ramieniu, obawiałam się, że z moim poziomem wiedzy nie odnajdę się wśród innych, ale nic bardziej mylnego. Wszelkie ewentualne niedociągnięcia z naszej strony były w bardzo sympatyczny sposób prostowane i omawiane przez prowadzących, dzięki temu nikt nie czuł się zakłopotany i nie zamykał się na dalszą współpracę.

Nie dość, że spędziłam przeuroczy weekend wśród naprawdę sympatycznych i utalentowanych ludzi (w tym momencie nie mogę nie podziękować modelkom-Ani i Agnieszce), to jeszcze nauczyłam się przez ten krótki czas więcej, niż w trakcie trzydziestogodzinnego kursu, na który uczęszczałam na studiach. POLECAM każdemu. Na tym pysznym torcie nie zabrakło też wisienki, a niewątpliwie była nią kuchnia pani Basi. Przygoda warta odbycia:)

Komisji przewodzili prawie zawsze niezgadzający się ze sobą Fetish i Złodziejka.

Chcielibyśmy bardzo podziękować patronom medialnym za rozesłanie informacji o naszym konkursie, sponsorowi Sigma ProCentrum za przeznaczenie nagrody w postaci obiektywu Sigma 50 F2,8 EX DG MAKRO dla zwycięzcy wyłonionego drogą głosowania internetowego, a przede wszystkim wszystkim Konkursowiczom za nadesłanie tak wielu zdjęć.

Wybór był potwornie trudny. Nawet gdy już postanowiłam przyznać dodatkowych 6 wyróżnień, problem zmniejszył się nieznacznie i decyzja co do zwycięzcy zapadała do ostatniej chwili. Zwracaliśmy uwagę zarówno na temat – EMOCJE, które miały być na zdjęciu lub wywoływać je podczas obcowania ze zdjęciem, jak i na kompozycję, światło, technikę.

Niniejszym:

Za klimat, prostotę, kompozycję linii, oniryczność, która silnie wiąże się z emocjami:

"Na krawędzi snu" Daria Świejkowska, I miejsce głosami Komisji

Za moc:

"Odchodząc" Diana Chyrzyńska, Wyróżnienie

Za dystans do siebie, za zapamiętywalność, za poczucie humoru:

"Self" Paweł Bajew, Wyróżnienie

Za tak silne wrażenie estetyczne, że emocje schodzą na plan dalszy:

"Złota" Wojciech Panas, Wyróżnienie

Za kompozycję kadru:

Ewelina Gierszewska, Wyróżnienie

Za czystość, subtelność, technikę:

"Calm Kiev" Łukasz Piech

Za pomysł, odwagę, kompozycję:

"NightimeBird" Łukasz Gliszczyński, Wyróżnienie

Głosowaniem internautów zwyciężył Mariusz Daciuk: GRATULUJEMY.

"Love" Mariusz Daciuk

Na początku stycznia miałam przyjemność zasiadać w komisji międzynarodowego konkursu fotograficznego Fotoferii, w związku z tym ostatnio oglądam tysiące zdjęć i z przykrością muszę stwierdzić, że częściej jestem zdziwiona niż zachwycona, a nieporównywalnie bardziej lubię się zachwycać.

Zauważam tendencję do nadsyłania zdjęć, do których autorzy mają nader emocjonalny stosunek – przysyłają zdjęcia swojej rodziny, dzieci – są to zamrożone piękne chwile, ale nie przedstawiające zbyt wielkiej wartości artystycznej. Inną przypadłością jest przysyłanie zdjęć z dalekich podróży, licząc, że jurorów zachwyci egzotyka, a to nie w tym rzecz. Apeluję zatem, by w przyszłości pilniej zapoznać się z ideą konkursu i nie przesyłać zdjęć quasi reportażowych na konkurs fotografii artystycznej…

W związku z mymi przemyśleniami powyższymi chciałabym wyróżnić jeszcze kilkunastu autorów chociażby publikacją i podziękować im za udział w konkursie oraz za wrażliwość… Oto nasz drugi odsiew:

Za enigmatyczność:

*** Marta Wojtanowska

Za spokój:

"Zwierciadło Duszy" Maciej Bogaczyk

Za Jamesa Deana:

"A" Dominika Czeczot

Za przenikliwość:

"Łza" Łukasz Laska

Za wychodzenie z siebie:

"She" Dawid Rygielski

Za embrionalność:

"She" Krzysztof Kucharczyk

Za błyskotliwość:

"Chcesz ukryć twarz? Wyjdź nago" Olga Purzycka

Za to „coś”:

"Anna" Maciej Oratowski

Za kolory:

Dagmara Filipowska

Za czystość:

"Ataraktycznie" Szymon Sikora

Za przejrzystość:

Łukasz Chudek

Za zmysłowość:

Marta Chojnowska-Kosmala

Za prostotę:

"Akt" Damian Dzialoszyński

Za oczy:

Alicja Brodowicz

Za Modela (i cały projekt):

"Winny" Przemek Rombel

Za anielskość:

Maja Maciejewska

Za moment:

"Samotna" Maciej Tęcza

Za przekaz:

"Monotonia" Katarzyna Maciocha

Za uśmiech:

"Samo szczęście" Paula Bartela

Za nostalgiczność:

"Tęsknoty" Aneta Czechowicz

Za radość:

"Happy" Mariusz Fadrowski

Za prostotę:

Daniel Bienias

Za splot:

"Bez tytułu" Wojtek Kowalski

Na sitku były także poniższe zdjęcia – ich autorom także bardzo serdecznie dziękujęmy i gratulujemy:

Postprodukcja w fotografii
Pałac Jasminium to niezwykłe miejsce, które przyciąga wyjątkowych ludzi.

Jedni przybywają tam żeby się dzielić wiedzą i doświadczeniem – inni w poszukiwaniu natchnienia. Nad wszystkim czuwa dobry duch Marceliny, która w magiczny sposób pojawia się i znika, sprawiając, iż wszystko toczy się w niezachwianym porządku.

Entuzjazm Karola jest tak wielki, że czas umyka niepostrzeżenie, a możliwości obrazu wydają się nieskończone.
Cieszę się, że mogłam doświadczyć tego miejsca, poznać tylu wspaniałych i jakże różniących się od siebie ludzi połączonych wspólną pasją.
Z nieskrywaną przyjemnością polecam wszystkim „przygodę” w Złodziejewie.

fot. Andrzej Fetish Frankowski

Kobiece ciało to dla mnie…

Andrzej Fetish Frankowski: Jest przede wszystkim świątynią, a nie straganem targowym. Niemniej jednak, po przeglądaniu profili modelek na różnych portalach nasuwa mi się wniosek, że są wystawione na sprzedaż. Jeśli tak w rzeczywistości nie jest, to czasem zdjęcia tak o nich mówią. Zawsze poszukuję kwintesencji piękna i skromności. Ciało kobiety nie ma granic wyglądu. Nie musi być szczupła, nie musi być brunetką. Modelka musi emanować sobą.

Kim jest dla ciebie modelka idealna?

Andrzej Fetish Frankowski: Idealna to ta, która jest kobietą w każdym calu. Idealna to nie ta posiadająca większe piersi czy ładniejszą pupę. To są rzeczy drugo-, a nawet trzeciorzędne. Idealna to kobieta z klasą, której obecność i zapach wystarczą, by stracić dla niej zmysły. Modelka idealna to modelka gotowa na poświęcenia i widząca świat oczyma fotografa, znajdując się po przeciwnej stronie obiektywu. Modelka idealna jest świadoma
tego, że akt to sztuka, a nie sposób na karierę.

Dlaczego kobiety w akcie fotografuje się częściej niż mężczyzn?

Andrzej Fetish Frankowski: Odpowiedź wydaje się prosta. Bóg jest mężczyzną i stworzył piękniejsze to, co podobało się jemu. Doszedł to takiej perfekcji w stwarzaniu ciała kobiety, że one nawet podobają się tej samej płci. Piękno kobiety można wyrażać na miliony sposobów i czasami szkoda, że niektórzy mężczyźni wydobywają je niszczeniem ich życia. Pewnie u podstaw naszej egzystencji leży poczucie, że on to Bestia, a ona to Piękna. Odpowiedzią na to pytanie jest też fakt, że akt kobiecy jest piękniejszy dla obu płci. Gdyby tak nie było, to częściej fotografowano by w akcie mężczyzn. Czy jest sens na siłę udowadniać, że on jest lepszym materiałem do podziwiania? A może przyczyna tego fenomenu leży u podstaw budowy anatomicznej ciał? Poza tym, każdy z nas był przytulany do piersi matki, stąd widok nagiej kobiety jest dla nas utożsamieniem bezpieczeństwa i ciepła.

Dobierasz plener do modelki czy może modelkę do pleneru?

Andrzej Fetish Frankowski: Dobieram miejsce do czasu. Nie mam ustalonych miejsc ani modelek pod konkretny plener. Moja głowa jest szklanką z wodą mineralną, w której pomysły rodzą się jak bąbelki na ściankach. Nie ma mowy, abym na dzień czy godzinę przed zdjęciami wiedział, że plener będzie wyglądał tak czy owak. Jedyne, czego jest pewien, to czy modelka występowała będzie sama czy w towarzystwie.

Jak przygotowujesz się do sesji zdjęciowej?

Andrzej Fetish Frankowski: Cały proces przygotowania się do sesji to wypicie kawy z sześciu łyżeczek. Następnie nawijam rolkę filmu, który mam pod ręką i wybieram się tam, gdzie woła mnie natura. Staram się skupić bardziej na fotografowaniu niż na
przygotowaniu do tego. Przecież liczy się zabawa i prace, a nie stres i „myślenie o niedzieli”.

Wybierasz częściej plener czy studio? Dlaczego?

Andrzej Fetish Frankowski: Najczęściej plener, choć początki miałem studyjne. Dziś preferuję plener z prostego powodu: jest tam dużo świeżego powietrza (śmiech). W plenerze można wyszukać wiele rzeczy pomocnych w tworzeniu kompozycji zdjęć.
W studio nie ma aż takich możliwości, tam jest gra świateł i cieni oraz układu ciała modelki. Plener zaś pozwala na wkomponowanie osoby w naturę, która sama dopowie dalszą historię. Staram się unikać zabudowań i urbanistyki. Kręci mnie natura w czystej postaci. Krzaki, trawy, pola, kaczki, gęsi, droga na Ostrołękę…

Sprzęt, którego używam, to…

Andrzej Fetish Frankowski: W pracy najintensywniej używam wzroku i mózgu. Później dobieram sprzęt do swoich wizji. Aktualnie fotografuję Pentaconem Six na fi lm 120. Być może taka jest moja misja, bo cyfrówki nie kochają mnie do końca. Ilość
sprzętu ograniczam do minimum. Body i dwa obiektywy starczają w zupełności. Najczęściej używam teleobiektywu dającego ciekawą plastykę na zdjęciach. Jak wiadomo, fi lm również ma wpływ na plastykę. Sprzęt, którego używamy w pracy, nie ma za wiele do powiedzenia. Zdjęcie z aparatu za sto tysięcy też może być słabe. Liczą się pomysły, później umiejętności i na końcu technologie. Dobre fotografi e robi się nawet pinholem. Moją tajemnicą jeśli chodzi o aparat cyfrowy jest… telefon komórkowy.
Fotografuję nim niemal wszystko, co widzę. Może kiedyś wydam album „Andrzej Frankowski – świat z telefonu komórkowego”.

Obróbka zdjecia sprowadza się dla mnie do…

Andrzej Fetish Frankowski: Podstawą jest skanowanie filmu. Podczas odpowiedniego skanowania osiąga się ciekawe rozpiętości tonalne zdjęć. Do ich obróbki zawsze używam pliku TIFF otworzonego w popularnych programach. Jakie to są programy, każdy wie: Excel, Word, Paint i Piccassa (śmiech). Nie staram się nigdy dociągać kolorów do tych, jakie były w danym momencie na ujęciu. Liczy się dla mnie bardziej moje wyobrażenie o zdjęciu niż oddanie rzeczywistości. Lubię sycić kolory. Lubię konkretne kontrasty i światła. Nie dodaję rzeczy lub przedmiotów, których nie było. Staram się też niczego nie usuwać. Zawsze skanuję i zostawiam zdjęcie w pełnym kadrze. Mitem jest to, co mówią o mnie, że twierdzę, iż czarna biel w kwadracie broni się zawsze. Mitem nie jest jednak fakt, że obrabiając zdjęcia, nie liczę godzin, tylko wyrywam kartki z kalendarza.

Pytania: Paweł Staszak

fot. Arcadius Mauritz

Jak się okazuje uprawianie fotografii, a szczególnie fotografii artystycznej, bo na tej się będziemy skupiać, jest specyficznym procesem, którego sercem są zagadnienia daleko ważniejsze od podstaw technicznych, opanowania sprzętu fotograficznego czy oświetlenia. Tym zatem właśnie elementom chcę poświęcić niniejszy tekst.

fot. Arcadius Mauritz

Zacznijmy więc od początku. Kiedy znajdujemy modelkę, która docenia nasz fotograficzny punkt widzenia i jest chętna, by wziąć udział w sesji, stajemy w sytuacji porównywalnej do randki w ciemno. Nie wiemy, czego możemy się spodziewać, nie wiadomo również, czy modelka spełni nasze oczekiwania artystyczne, a jej dotychczasowe portfolio nie zawsze jest wystarczającym argumentem, który mógłby nas do tego przekonać. Pozostaje nam zaufać intuicji i własnemu poczuciu estetyki, którego rozwijanie jest kolejnym, równie istotnym czynnikiem… Po drugiej stronie zaś możemy się spodziewać najzwyczajniejszych ludzkich rozterek takich jak naturalne ograniczone zaufanie, co da się z oczywistych względów odczuć, kiedy strony są różnej płci. Społeczne aspekty relacji fotograf – modelka są niestety niejednokrotnie podsycane nieprzyjemnymi wyobrażeniami o erotomańskich zapędach fotografa i biednej niewinnej modelce uwikłanej w nieczyste zamiary „artysty”. Powstaje więc pytanie, jak uniknąć tym podobnych zgrzytów? Poza oczywistą dobrą wolą i przejrzystymi intencjami, które wyznaczają postawę „profesjonalisty”, istotne jest wykształcenie w sobie pewnych bratersko-ojcowskich zachowań, które zdecydowanie pomagają przyśpieszyć nawiązanie dobrej relacji z modelką, co w sposób totalnie bezpośredni wpływa na jakość wykonywanych zdjęć. Trzeba uzmysłowić sobie, że fotografia artystyczna zaczyna się i kończy między ludźmi, techniczne aspekty zaś to tylko niezbędne narzędzia, w których owa szczególna relacja znajduje ujście. Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że nie każdy posiada charakterologiczne uwarunkowania do empatii, niemniej trwam w przekonaniu, że nawet najtrudniejszy człek jest zdolny, by się tego nauczyć, wystarczy po prostu chcieć.

fot. Arcadius Mauritz

W tym miejscu chciałbym sporządzić listę, według mnie najistotniejszych zasad, którymi się kieruję fotografując kobiety. Mam ogromną nadzieję, że choć odrobinę przydadzą się Wam w Waszej pracy.

• Koniecznie ustalam zakres pozowania oraz najmniejsze szczegóły sesji zanim do niej dojdzie. Nikt nie lubi niespodzianek. Należy pamiętać, że dla kobiety nagość nagości nierówna, tak samo jak ogromna różnica mentalna jest między pojęciami pozowania w „stroju kąpielowym” a pozowaniem w „bieliźnie”;

• Staram się budować zaufanie od samego początku. Chętnie pomagam w rezerwacji miejsc w przypadku transportu, dopytuję się o ewentualne uczulenia np. na kurz, zwierzęcą sierść czy konkretne kosmetyki;

• Jeśli spotykam się z modelką na sesji, w czasie której będą wykonywane ujęcia nagie, zawsze robię je na samym końcu. Daję modelce czas na adaptację, poobserwowanie mnie i zbudowanie poprawnego obrazu mnie jako człowieka;

• Jestem człowiekiem gościnnym, ale kawę czy herbatę proponuję tylko raz na początku. Należy pamiętać o zasadzie ograniczonego zaufania i nigdy nie obrażać się, jeśli modelka odmawia. To normalne i tak należy to traktować;

• W czasie zmian stylizacji szczególnie ważne jest, aby odwracać wzrok, nawet jeśli modelka zdejmuje z siebie tylko sweter czy bluzkę. Staram się pamiętać, że takie gesty są zarezerwowane tylko dla ściśle określonych osób z otoczenia modelki, a ich zbyt uważne obserwowanie może wprowadzić uczucie zakłopotania, które na dłuższy czas wybija obie strony z rytmu pracy;

• Kiedy fotografuję modelkę nago lub nawet sam topless, pod żadnym pozorem nie spoglądam bezpośrednio na odsłonięte części ciała, takie jak piersi czy łono. Kiedy odwodzę oko od aparatu, utrzymuję bezwzględny kontakt wzrokowy i tym samym przekazuję informację, że zależy mi przede wszystkim na dobrym samopoczuciu modelki;

fot. Arcadius Mauritz

• Jeśli zależy nam na uzyskaniu naturalności emocjonalnej lub chcemy się odnieść do zdolności aktorskich modelki, pod żadnym pozorem NIE WOLNO odnosić się do przeżyć prywatnych kobiety, która dla nas pozuje. Często widywałem, kiedy fotograf mówił „Przypomnij sobie najsmutniejszy dzień w swoim życiu”. Tragedia! Nie wiedząc z jakimi traumatycznymi wspomnieniami może się to wiązać, jest to po prostu totalny brak taktu i psujemy wszystko, co do tej pory próbowaliśmy zbudować. Wprawdzie stosuje się takie metody pracy z profesjonalnymi aktorami, zwłaszcza w teatrze, ale ja radzę szukać innych rozwiązań;

• Jeśli to my jesteśmy zarówno fotografami jak i stylistami i jesteśmy zmuszeni nawiązać kontakt fizyczny z modelką, róbmy to delikatnie, dawkując gesty, zachowując się jednocześnie naturalnie. Nie wolno zapominać, że relacja między fotografem a modelką jest o tyle specyficzna, że w niebywale krótkim czasie nawiązuje się pewna swoista intymność a aura jest bardzo intensywna, więc przepływ energii szybki i odczuwalny. Starajmy się panować nad sobą, własnymi emocjami, generując jednocześnie tylko te najlepsze.

Podsumowując… Zawsze pamiętam, że przede wszystkim jestem człowiekiem. Jeśli oczekuję szacunku, sam najpierw go okazuję.

Powodzenia!

Arcadius

http://www.facebook.com/arcadiusmauritzpl

PSA GOLD MEDAL, "Marta" Jola Łaskarzewska, Zielona Góra, Poland

Chciałabym pogratulować wszystkim wyróżnionym; dodać otuchy na przyszły rok  tym, którym się nie powiodło; podziękować moim koleżankom z jury: Tamarze Kretowicz-Dobrychłop (także uczestniczce II edycji warsztatów w Złodziejewie) oraz Magdalenie Berny.

Dziękuję także dyrektorowi konkursu Rafałowi Kowalkowskiemu za miłą współpracę i sprawne przeprowadzenie konkursu.

Tutaj znajdziecie wszystkie nagrodzone i wyróżnione prace:

POLISH INTERNATIONAL EXHIBITION

zdjęcie dopuszczone do wystawy, bez nagród, a jedno z moich najulubieńszejszych... "Butuo old four old men" Jianhua Lin, Taizhou, China

Konkurs był przeprowadzony zgodnie z wymaganiami i praktykami organizacji:

* Photographic Society of America (PSA)

* the Royal Photographic Society(RPS 2011/23)

* United Photographers International (UPI L110036-M1G)

FOTOFERIA MEDAL "Pragnienia" Joanna Kozłowska, Piaseczno, Poland (zdjęcie wykonane podczas warsztatów w Złodziejewie, pozuje Agata Jankowska), podkreślam i uzmysławiam wszystkim niedowiarkom, że Joasia swoje "czary-mary" uprawia bez Photoshopa!

Słowem wyjaśnienia: dostaliśmy dostęp do panelu konkursowego i ocenialiśmy zdjęcia w skali od 1 do 10. Ocena  poniżej 6 (włącznie) była równoznaczna z brakiem akceptacji zdjęcia. Każdy z nas w 1/3 decydował o losie fotografii.

W sumie w konkursie udział wzięło 403 Autorów z 49 krajów, którzy nadesłali 4515 prac. Zaakceptowaliśmy 1489 prac do galerii online oraz do prezentacji, która będzie nagrana
na DVD i wysłana do każdego Uczestnika.

Poszczególne kategorie wyglądały tak:

Sekcja open kolor z 1354 zaakceptowano 642 prac – 47 procent
akceptacji (A)

Sekcja monochrome z 1208 zaakceptowano 658 prac – 54 procent
akceptacji (A)

Sekcja natura z 861 zaakceptowano 189 prac – 22 procent akceptacji (A)

Sekcja portret z 1092 zaakceptowano 338 prac – 31 procent akceptacji (A)

Pozwalając sobie na prywatę, bezwstydnie wyznam, że mi najbardziej przypadło do gustu i wryło się w pamięć zdjęcie „Simple life” Michała Smudy, któremu gratuluję talentu i wrażliwości – tej ludzkiej i na światło.

FOTOFERIA GOLD MEDAL, "Simple life" Michał Smuda, Wodzisław Śląski, Poland

Poniżej kilka zdjęć, które także mnie urzekły:

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "Grandpa's Love" Ruiyuan Chen, Taizhou, China

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "Fisherman at Lough Acurry" Brian Hopper, Dundalk, Ireland

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "Am Fenster" Gregor Laubsch, Berlin, Germany

FOTOFERIA MEDAL, "Sunset" Tien Ho Anh, Pleiku, Vietnam

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "My duck" Zahra Hajeb, Tehran, Iran

akceptacja do wystawy pokonkursowej, Dariusz Murański, Przybędza, Poland

Poniżej z dumą prezentuję wyróżnione zdjęcia, które podobnie jak „Pragnienie” Joasi powstało w Złodziejewie:

FOTOFERIA HM, "Blusching" Sylwester Zacheja, Warszawa

FOTOFERIA HM, "Carolin" Tomasz Miksa, Łask

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "Encirclement" Iwona Aleksandrowicz, Szczecinek

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "Waiting for Pinkerton" Iwona Aleksandrowicz, Szczecinek

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "Remember my image" Iwona Aleksandrowicz, Szczecinek

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "My window" Roman Lipiński, Zielonka

akceptacja do wystawy pokonkursowej, "Carolin" Tomasz Miksa, Łask

Jak widać powyżej warto przyjeżdżać do Złodziejwa po inspiracje i warto brać udział w Takich konkursach.

Jeszcze raz wszystkim gratuluję i zachęcam do odwiedzenia Fotoferii i wystawiania tam zdjęć, bo …światło jest wszystkim…

Nie sposób pokazać tu wszystkie ciekawe zdjęcia, zapraszam do galerii prac nagrodzonych (nie tylko w naszej kategorii):

Link do wyników

http://www.fotoferia.pl/index.php?pg=salon&s=FFIEPOLISH,wyniki_konkursu&lang=pl

Statystyki

http://www.fotoferia.com/files/polishinresults.pdf

Marcelina

Jak na zawołanie w większej części kraju (w każdym razie w Złodziejewie na pewno ) domki, lasy, pola zostały delikatnie oprószone śnieżkiem, kojąc nasze fotografujące nawet bez aparatów oczy… od razu zrobiło się jaśniej, czyściej, milej. Miejskie kolorowe dekoracje pomagają nam zwalczać jesienną depresję potęgowaną wcześniej przez szarości. Święta zbliżają się wielkimi krokami, a my w przedświątecznej bieganinie przygotowujemy naszą życiową przestrzeń, by w dobrobycie, ale i godnie, spędzić ten czas…

Chciałabym wszystkim Przyjaciołom Złodziejewa; naszym Konkursowiczom; wszystkim, którzy ciepło o nas myślą; wszystkim, którzy wybierają się do nas na warsztaty fotograficzne; a także całej reszcie świata  oraz Absolwentom, do których z jakichś powodów może nie dotarły mailowe życzenia, życzyć w imieniu swoim i całej załogi Złodziejewa: