Archiwum kategorii: Nasi ludzie

Marek Nikodem

Marek Nikodem

Marek Nikodem, Procyon

http://plfoto.com/105253/autor.html

Skomentuj


Artur Frankowski

Artur Frankowski

Artur Frankowski, merytoryczne wsparcie naszych warsztatów. Absolwent ASP w Poznaniu Katedry Multimediów Wydział Fotografii Profesjonalnej, uzyskał dyplom w roku 1999 w pracowni Stefana Wojneckiego i Krzysztofa Baranowskiego.

Wielki pasjonat i kopalnia wiedzy o fotografii w każdym zakresie; poszukiwacz piękna i baczny obserwator ludzi. Oaza stoickiego spokoju na tym zwariowanym świecie.

Pasjonat akwarystyki, muzyk – gitarzysta, kameraman, wielbiciel brzmienia lampowych wzmacniaczy i czarnych krążków, filmów na taśmie, starego sprzętu foto, zdjęć z wielkiego formatu i ziarna z TriXa, fotograf – laborant zgłębiający stare techniki szlachetne.

Jego prace były wielokrotnie prezentowane na wystawach między innymi: w Instytucie Historii Sztuki w Krakowie, Galerii BWA Arsenał w Poznaniu, Starej Galerii SPAF w Warszawie, we wrocławskiej Galerii Entropia. Zajmowałem się sztuką performance („Noc Artystyczna” w Gierałtowie, kurator Jerzy Olek), video, cyfrowym przetwarzaniem i instalacjami wizualno – dźwiękowymi (Galeria BWA Arsenał Poznań).

Skomentuj


Katarzyna Gębarowska

Katarzyna Gębarowska

Katarzyna Gębarowska, absolwentka filologii angielskiej i Gender Studies (interdysciplinarne studia o płci kulturowej) na Uniwersytecie Humboldt w Berlinie oraz Wyższego Studium Fotografii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, Filmowej i Telewizyjnej (PWSTFiT) w Łodzi. Specjalizuje się w wąskiej dziedzinie feministycznej historii sztuki. Pisze doktorat o budowie mitów i konstrukcji płciowych w filmach fabularnych o fotografach i fotografkach.

Fotografia jest jej największą życiową pasją. Uważa, że nabiera ona wręcz transcendentalnego znaczenia wtedy, gdy jest odzwierciedleniem duszy fotografującego. Jest też współautorką filmów dokumentalnych i miłośniczką poznawania nowych kultur. Przez ostatnie 8 lat mieszkała w Ameryce Północnej, Niemczech i na Bliskim Wschodzie. Jej fotografie były pokazywane na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą zdobywając ważne wyróżnienia.

Obecnie pracuje nad stworzeniem Pracowni Fotografii Artytycznej „Farbiarni“ w Bydgoszczy. Farbiarnia będzie tym dla fotografów czym kawiarnia literacka dla pisarzy – naturalnym środowiskiem twórczym – zawierającym w sobie studio fotogaficzne, galerię, kawiarnię wernisażową, miejsce warsztatowe i wydawnictwo. Jej priorytetem będzie promocja kobiet w dziedzinie fotografii.

Skomentuj


Jacek Gąsiorowski Feelgood

jacek

Jacek Gąsiorowski
Fotograf, grafik, dziennikarz (m.in. felietonista w Digital Camera) i początkujący podróżnik.

8 lat temu zakochał się w fotografii, 2 lata temu w Airbusach A320 a 3 miesiące temu w Ewie. W swojej fotografii szuka najprostszych metod na dokumentowanie intymnej przestrzeni i dialogu z modelem, modelką, krajobrazem, miastem. Od wielu lat podróżuje przez życie z aparatem w dłoni uwieczniając swoich bliskich, dalekich, znanych i nieznanych. Nie stara się upiększać rzeczywistości technicznymi zabiegami a znaleźć i zarejestrować w najbardziej z pozoru zwykłych twarzach, miejscach i otoczeniu to światło, które uczyni z nich piękną jedność. Uprawia fotografię będącą fuzją dokumentu z aranżowanym portretem. Stara się aby proces ten był jak najmniej inwazyjny dla obu stron. Do fotografii osobistej posługuje się aparatem średnioformatowym. Chętnie sięga też po aparat cyfrowy do celów komercyjnych i wymagających natychmiastowego działania.

Portrety jego bliskich są nie-do-zapomnienia, natomiast jego serie toystories są dla mnie od wielu lat, odkąd znam Jacka, najcudniejszymi wyprawami w świat dziecięcej wyobraźni przetworzonej przez wyobraźnię dorosłego.

http://gasiorowski.photo.artlimited.net/
http://gasiorowski.net
http://fotografiarodzinna.net
http://fotografiarodzinna.eu

http://digitalcamerapolska.pl/eamonn-mccabe

Skomentuj


Bartosz Sobanek

Bartosz Sobanek

Bartosz Sobanek, Trb, fizyk z wykształcenia, programista na codzień. Podróżnik. Zdobywca nagrody Blog roku 2009 w kategorii Foto, wideo, komiks.

Jako fotograf naturalnie dąży do kontroli na każdym etapie powstawania zdjęcia: od obserwacji światła i sytuacji, poprzez pracę w ciemni (również cyfrowej), aż po ostateczną publikację swoich obserwacji.

Fotografii zawdzięcza determinację własnych aktywności. Obserwuje ludzi w ich naturalnym środowisku.

Jego prace są subtelną analizą fascynującego go w danej chwili świata. Do każdego tematu podchodzi bez kompleksów, łącząc tradycję w formie i treści z nowoczesnym głębokim i wielce indywidualnym spojrzeniem. Analizuje każdy element przyszłego obrazu przechodząc od ogółu do najdrobniejszego detalu. Poszczególne partie każdej fotografii zdają się prowadzić dialog między sobą, dopowiadając historię portretowanego człowieka. Człowieka, który pozostaje permanentnie najistotniejszym tematem w fotografii Bartosza Sobanka.

http://blog.sobanek.com/
http://sobanek.com/

Skomentuj


Veroniq Zafon

MATERIAnieZLO3

Weronika Drozd, pseudonim Veroniq Zafon, urodzona w 1975 roku w Bytomiu. Zajmuje się fotografią aktu, tańca i portretu.

Organizowała i brała udział w wielu prestiżowych wystawach i przedsięwzięciach. Między innymi jest twórcą scenariusza i spektaklu „Olena i czarny, kot” www.olenaiczarnykot.fotea.pl . Jej praca „TANCERKA” została wyróżniona w Międzynarodowym Konkursie Fotograficznym L’ESPRIT PHOTO 2009 „Portret i akt kobiecy”.

Veroniq jest przeciwwagą dla fotografów – mężczyzn, którzy często zapominając o wnętrzu, koncentrują się na pięknie ciała i uporczywie dążą do ukazania drzemiącej w nim energii erotycznej, zapominając o wszystkim innym, co tworzy Kobiecość. Weronika posiadła dar rozumienia kobiecości w jej najprawdziwszym, najdelikatniejszym wymiarze oraz dar jej obrazowania. Jej zdjęcia przywracają wiarę w moc delikatności, w siłę kruchości. Wchodzenie w jej fotografie są jak upragnione powroty do domu… do niczym nie zmąconej dobrej naturalności, do miejsc, w których człowiek może być sobą.

Fotografka zafascynowana jest tańcem i to on jest nieodłącznym elementem jej kreacji świata. To taniec od wieków, niezależnie od szerokości geograficznej był nośnikiem emocji, sposobem wyrażania siebie bez słów. Akt i taniec – nierozerwalne motywy jej fotografii, bo jak ona sama mówi: „Oba tematy dotykają jednego – ludzkiego wnętrza, intymnych emocji tych najbardziej skrywanych, ludzkich, prawdziwych bez zakłamania… gdzie można oddać do końca samego siebie…”, a „Najważniejsza jest dla mnie szczerość i emocje….. jeśli istnieje w tych obrazach energia i pewien rodzaj napięcia, który przechodzi na widza – to ja jestem szczęśliwa. Inaczej nie można by było wyczuć pomiędzy literami „serca””….

Skomentuj


Miłosz Wozaczyński

Miłosz Wozaczyński

Miłosz Wozaczyński, Wujek Długabroda. Samouk. Półfinalista konkursu Hasselblad Masters, portrecista, akciarz. Jego miłość do fotografii wyrosła ze zwyczajnej chęci uwieczniania motocyklowych wypadów, po latach zaś realizuje się w wyrafinowanej sztuce Wielkiego Formatu.

Fotografia zresztą stała się miłością na tyle odwzajemnioną, że Wozaczyński zajmuje się nią zawodowo. Jak sam mówi o sobie, jego kompozycje są zaplanowane, wyreżyserowane, z celem zatrzymania widza na chwilę, zaskoczenia go i przesłania wiadomości. Wozaczyński, sięgając do tych technik najbliższych korzeniom fotografii, komponuje klimat i formę ponadczasową, a jednocześnie retrospektywną, przenoszącą widza, przynajmniej w sposobie podania, w czasie. Ów czasowehikuł Miłosza fascynuje przede wszystkim prostotą, umiejętnością rozłożenia pryzmatu zamierzonego przekazu na plany, każdy z osobna nasycając teatralnym tonem.

Harmonia między groteskową dosłownością niczym u Saudka, a reporterskim sformalizowaniem sceny jak u Avedona, sprawia, że patrząc na jego zdjęcia, widz nie czuje się zmuszony do interpretowania; nie czuje naporu nastroju czy emocji, jest swobodny w odbiorze. Dopowiada własny rytm do tego co widzi; może się uśmiechnąć, może się zasmucić. Tym właśnie Wozaczyński fascynuje najmocniej i daje możliwość świadomego wyboru…

http://wozaczynski.com
http://wozaczynski.com/blog

Skomentuj


Anna Rysaki

Anna Rysaki

Anna Rysaki – powiew orientu na naszych warsztatach. Pracowała przy wielu sesjach artystycznych i komercyjnych. Zdjęcia z jej udziałem dostały wyróżnienie w konkursie Fotoerotica. Przepiękna kobieta o boskim ciele, jej ewenementem przy azjatyckiej urodzie są niebieskie oczy, którymi zza obiektywu kusi, kusi, kusi. Jest zmysłowa, kreatywna, komunikatywna, skromna i inteligentna – to aż za wiele w ciele jednej kobiety. Do tego Anja wsłuchuje się w wizje fotografa i potrafi sprostać ich urzeczywistnieniu.

http://www.maxmodels.pl/anjar.html
http://www.myspace.com/cammael

Skomentuj


Paulina Kokowska

Paulina Kokowska

Paulina Kokowska, Pure Demon – modelka i wizażystka. Na naszych warsztatach wystąpi w roli wizażystki, ale kto wie, może da się ją namówić na…. Wulkan energii, którą dzieli się z ludźmi, z którymi współpracuje. Jako modelka trzykrotnie przyniosła fotografom nagrody i wyróżnienia w konkursie Fotoerotica, w tym dwa razy Marcelinie Oczkowskiej. Była także playmate. Jako wizażystka niesłychanie kreatywna, sprawna i wszystkowidząca. Pomocna fotografowi w doprecyzowywaniu jego pomysłu na wygląd modelki.

http://www.pure_demon.getphoto.pl

Skomentuj


Monika Grabowska

Monika Grabowska

Monika Grabowska – Matka, Kobieta, Modelka. Monika jest żywym świadectwem na to, że dojrzałość życiowa w sposób znamienny przekłada się na świadomość siebie, umiejętne wpisywanie się w kontekst fotograficznej wizji, czytelność przekazu. Mistrzyni Ciemnej Strony Emocji. Pozuje, również fotografuje. Niezmiernie plastyczna i komunikatywna. Zaskakuje grą wręcz aktorską, kobiecością i spokojem.

http://www.maxmodels.pl/monikaika.html

Skomentuj


Leszek Kowalski

Leszek Kowalski

Leszek Kowalski, fotograf-obserwator-impresjonista. Określając siebie napisał po prostu: „nie fotografuję modelek – fotografuję kobiety” i są to słowa, które najcelniej oddają stosunek Leszka do fotografii.

Kobieta, która jest głównym tematem jego zdjęć, jest na nich prawdziwa, codzienna, zmysłowa – uwodzi naturalnością.

Leszek niczym wytrawny malarz otula ją miękkim światłem, no i te jego kolory… Kolory, o których można by napisać cały esej. Perfekcyjnie zestawione, soczyste – zdjęcia dzięki mistrzowskiemu operowaniu nimi wyglądają jak cukierki – bynajmniej nie przesłodzone. Zatrzymane w kadrze gesty, spojrzenia, przestrzeń poszerzona lustrami, rozmaite kompozycje kadrów – zawsze nieprzypadkowe – wiodące wzrok zza czegoś, wzdłuż czegoś, w głąb kadru czynią z Leszka Kowalskiego fotografa, którego styl rozpoznawalny jest z daleka. To perfekcjonista, który inscenizuje i pokazuje prawdę o kobiecie – i to za każdym razem inną prawdę – wszak kobieta w swojej złożoności nie jest jednolita i… nie powinna być sztuczna. Leszek ma sokole oko, zmysł, smak i pozwalając kobietom być sobą otwiera przed nami nowe rejony, w które chce się wkraczać, poznawać, delektować się nimi i patrzeć zza obiektywu podobnie jak on.

Skomentuj


Magda Milewska

Magda Milewska

Magda Milewska, Premiere – jedna z wizażystek naszych warsztatów, kobieta orkiestra, pełna energii i zapału kobieta słońce, która ociepla i rozświetla swoją pozytywną aurą każdą sesję, najbardziej zdolna stylistka fryzur, jaką było dane mi spotkać. Skończyła pedagogikę opiekuńczo-wychowawcza z plastyką, Warszawską Szkołę Filmową pod patronatem B. Lindy i M. Ślesickiego na Wydziale Charakteryzacji Filmowej Wizażu i Stylizacji 2006 – 2007, odbyła praktykę w Fortach Sanguszki oraz praktykę w serialu „Na Wspólnej”, była asystentką charakteryzatora w komedii romantycznej „Fenomen”, jest laureatką I Międzynarodowego Festiwalu Zawodów Filmowych CINEMAGIC, zdobyła Grand prix za makijaż „Czar Gwiazd” w konkursie czasopisma Wróżki oraz Szkoły Wizażu i Charakteryzacji , … ech i długo by jeszcze wymieniać.

http://www.maxmodels.pl/premiere.html

Skomentuj


Agnieszka Radzikowska

Agnieszka Radzikowska

Agnieszka Radzikowska, aktorka Teatru Śląskiego, ukończyła PWST w Krakowie. Zaszczytem jest gościć ją w Złodziejewie jako modelkę.

W tak młodym wieku ma za sobą już kilkadziesiąt premier. Jej rolą dyplomową była rola „ Młodej” w Klątwie Stanisława Wyspiańskiego w reż. Anny Polony, na czwartym roku zagrała również w spektaklu Krystiana Lupy „ Marat- Sade” rolę Simony. Od 2002 roku związana z Teatrem Śląskim w Katowicach, gdzie debiutowała w spektaklu B. Toszy „ Chryje z Polską”. Po ukończeniu studiów związała się z Teatrem Współczesnym w Krakowie, gdzie obecnie można ją zobaczyć w trzech tytułach. Obecnie na deskach Teatru Śląskiego aktorkę można zobaczyć w roli Iwony w spektaklu „ Iwona Księżniczka Burgunda” reż. A. Keresztes oraz w roli Heleny w spektaklu „ Wszystko dobre, co się dobrze kończy” reż. T. Bradecki. Niedługo zobaczymy ją też w popularnym serialu „Majka”.

Laureatka II nagrody aktorskiej IX Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego w Radomiu za rolę Iwony w spektaklu „Iwona, księżniczka Burgunda”.

Laureatka Nagrody Marszałka Województwa Śląskiego dla młodych twórców w dziedzinie kultury w roku 2010.

Możliwość współpracy z tą rudowłosą zdolną pięknością będzie sprawdzianem dla uczestników warsztatów nie tylko z umiejętności wykorzystania jej urody, ale przede wszystkim z umiejętności i sposobu wykorzystania jej talentu aktorskiego.

Skomentuj


Paulina Tomaszewska

1897922

Paulina Tomaszewska, Łysa – oaza spokoju, kobieta silna i wyrazista, a jednak efemeryczna jak powietrze. Idealne ciało, piękne włosy, mądre oczy dają fotografowi olbrzymie pole do popisu, ale jak to bywa w przypadku posągów Paulina jest też pewnym wyzwaniem. Niewielu miało szczęście mieć ją przed obiektywem, choć bardzo wielu o tym marzy. To grzech przepuścić okazję i nie stworzyć obrazu tej przepięknej kobiety.

http://www.maxmodels.pl/lysa_86.html

Skomentuj