Kalendarium warsztatów
- 22 czerwca 2012 - Weekendy z Mistrzami: Portret intymny i metamorfozy człowiecze wg Róży Sampolińskiej
- 29 czerwca 2012 - Weekendy z MISTRZAMI: LeszeK Kowalski - Plener zwyczajnie niezwykły
- 6 lipca 2012 - Weekendy z mistrzami - Marek Kryśkiewicz: Fotografia kreacyjna :: 6 - 8 lipca
- 13 lipca 2012 - Twórcze wczasy: "7 fotografów w 7 dni" :: 13 - 20 lipca
- 20 lipca 2012 - ABC fotografowania - fotografia dla początkujących
- 27 lipca 2012 - Twórcze wczasy: 8 fotografów w 7 dni :: 27 lipca - 3 sierpnia
- 3 sierpnia 2012 - Weekendy z MISTRZAMI: Wiktor Franko - Fotografia konceptualna
- 10 sierpnia 2012 - Twórcze wczasy: 8 fotografów w 7 dni :: 10 - 17 sierpnia
- 3 września 2012 - Warsztaty fotografii ślubnej od A do Z + kurs kurii! :: aż 4 dni!
- 7 września 2012 - Postprodukcja dla fotografujących :: 7-9 września
- 22 czerwca 2012 - Weekendy z Mistrzami: Portret intymny i metamorfozy człowiecze wg Róży Sampolińskiej
-
Najnowsze posty
- Hanna Zamelska
- Więcej niż referencje…
- Izabela Rogowska
- Warsztaty „Wiele dróg – jedna pasja” wpisane do Rejestru Instytucji Szkoleniowych !!! (RIS)
- „Metafizyka kobiety” – niezwykły KONKURS FOTOGRAFICZNY- tego nie możecie przegapić!
- Iwona Aleksandrowicz
- Monika Strzelecka i Sandra Sowińska
- Jola Ryłko
- Paulina Drozda
- Jola Knichalska
Facebook
-
Galeria
Archiwum
- Maj 2012 (1)
- Kwiecień 2012 (4)
- Marzec 2012 (6)
- Luty 2012 (7)
- Styczeń 2012 (3)
- Grudzień 2011 (3)
- Listopad 2011 (3)
- Październik 2011 (12)
- Wrzesień 2011 (7)
- Sierpień 2011 (5)
- Lipiec 2011 (13)
- Czerwiec 2011 (5)
- Maj 2011 (15)
- Kwiecień 2011 (11)
- Marzec 2011 (7)
- Luty 2011 (4)
- Styczeń 2011 (6)
- Grudzień 2010 (2)
- Listopad 2010 (29)
- Październik 2010 (3)
Szukaj
Archiwum kategorii: Nasi ludzie
Artur Frankowski
Artur Frankowski, merytoryczne wsparcie naszych warsztatów. Absolwent ASP w Poznaniu Katedry Multimediów Wydział Fotografii Profesjonalnej, uzyskał dyplom w roku 1999 w pracowni Stefana Wojneckiego i Krzysztofa Baranowskiego.
Wielki pasjonat i kopalnia wiedzy o fotografii w każdym zakresie; poszukiwacz piękna i baczny obserwator ludzi. Oaza stoickiego spokoju na tym zwariowanym świecie.
Pasjonat akwarystyki, muzyk – gitarzysta, kameraman, wielbiciel brzmienia lampowych wzmacniaczy i czarnych krążków, filmów na taśmie, starego sprzętu foto, zdjęć z wielkiego formatu i ziarna z TriXa, fotograf – laborant zgłębiający stare techniki szlachetne.
Jego prace były wielokrotnie prezentowane na wystawach między innymi: w Instytucie Historii Sztuki w Krakowie, Galerii BWA Arsenał w Poznaniu, Starej Galerii SPAF w Warszawie, we wrocławskiej Galerii Entropia. Zajmowałem się sztuką performance („Noc Artystyczna” w Gierałtowie, kurator Jerzy Olek), video, cyfrowym przetwarzaniem i instalacjami wizualno – dźwiękowymi (Galeria BWA Arsenał Poznań).
Jacek Gąsiorowski Feelgood
Jacek Gąsiorowski
Fotograf, grafik, dziennikarz (m.in. felietonista w Digital Camera) i początkujący podróżnik.
8 lat temu zakochał się w fotografii, 2 lata temu w Airbusach A320 a 3 miesiące temu w Ewie. W swojej fotografii szuka najprostszych metod na dokumentowanie intymnej przestrzeni i dialogu z modelem, modelką, krajobrazem, miastem. Od wielu lat podróżuje przez życie z aparatem w dłoni uwieczniając swoich bliskich, dalekich, znanych i nieznanych. Nie stara się upiększać rzeczywistości technicznymi zabiegami a znaleźć i zarejestrować w najbardziej z pozoru zwykłych twarzach, miejscach i otoczeniu to światło, które uczyni z nich piękną jedność. Uprawia fotografię będącą fuzją dokumentu z aranżowanym portretem. Stara się aby proces ten był jak najmniej inwazyjny dla obu stron. Do fotografii osobistej posługuje się aparatem średnioformatowym. Chętnie sięga też po aparat cyfrowy do celów komercyjnych i wymagających natychmiastowego działania.
Portrety jego bliskich są nie-do-zapomnienia, natomiast jego serie toystories są dla mnie od wielu lat, odkąd znam Jacka, najcudniejszymi wyprawami w świat dziecięcej wyobraźni przetworzonej przez wyobraźnię dorosłego.
http://gasiorowski.photo.artlimited.net/
http://gasiorowski.net
http://fotografiarodzinna.net
http://fotografiarodzinna.eu
Veroniq Zafon
Weronika Drozd, pseudonim Veroniq Zafon, urodzona w 1975 roku w Bytomiu. Zajmuje się fotografią aktu, tańca i portretu.
Organizowała i brała udział w wielu prestiżowych wystawach i przedsięwzięciach. Między innymi jest twórcą scenariusza i spektaklu „Olena i czarny, kot” www.olenaiczarnykot.fotea.pl . Jej praca „TANCERKA” została wyróżniona w Międzynarodowym Konkursie Fotograficznym L’ESPRIT PHOTO 2009 „Portret i akt kobiecy”.
Veroniq jest przeciwwagą dla fotografów – mężczyzn, którzy często zapominając o wnętrzu, koncentrują się na pięknie ciała i uporczywie dążą do ukazania drzemiącej w nim energii erotycznej, zapominając o wszystkim innym, co tworzy Kobiecość. Weronika posiadła dar rozumienia kobiecości w jej najprawdziwszym, najdelikatniejszym wymiarze oraz dar jej obrazowania. Jej zdjęcia przywracają wiarę w moc delikatności, w siłę kruchości. Wchodzenie w jej fotografie są jak upragnione powroty do domu… do niczym nie zmąconej dobrej naturalności, do miejsc, w których człowiek może być sobą.
Fotografka zafascynowana jest tańcem i to on jest nieodłącznym elementem jej kreacji świata. To taniec od wieków, niezależnie od szerokości geograficznej był nośnikiem emocji, sposobem wyrażania siebie bez słów. Akt i taniec – nierozerwalne motywy jej fotografii, bo jak ona sama mówi: „Oba tematy dotykają jednego – ludzkiego wnętrza, intymnych emocji tych najbardziej skrywanych, ludzkich, prawdziwych bez zakłamania… gdzie można oddać do końca samego siebie…”, a „Najważniejsza jest dla mnie szczerość i emocje….. jeśli istnieje w tych obrazach energia i pewien rodzaj napięcia, który przechodzi na widza – to ja jestem szczęśliwa. Inaczej nie można by było wyczuć pomiędzy literami „serca””….
Miłosz Wozaczyński
Miłosz Wozaczyński, Wujek Długabroda. Samouk. Półfinalista konkursu Hasselblad Masters, portrecista, akciarz. Jego miłość do fotografii wyrosła ze zwyczajnej chęci uwieczniania motocyklowych wypadów, po latach zaś realizuje się w wyrafinowanej sztuce Wielkiego Formatu.
Fotografia zresztą stała się miłością na tyle odwzajemnioną, że Wozaczyński zajmuje się nią zawodowo. Jak sam mówi o sobie, jego kompozycje są zaplanowane, wyreżyserowane, z celem zatrzymania widza na chwilę, zaskoczenia go i przesłania wiadomości. Wozaczyński, sięgając do tych technik najbliższych korzeniom fotografii, komponuje klimat i formę ponadczasową, a jednocześnie retrospektywną, przenoszącą widza, przynajmniej w sposobie podania, w czasie. Ów czasowehikuł Miłosza fascynuje przede wszystkim prostotą, umiejętnością rozłożenia pryzmatu zamierzonego przekazu na plany, każdy z osobna nasycając teatralnym tonem.
Harmonia między groteskową dosłownością niczym u Saudka, a reporterskim sformalizowaniem sceny jak u Avedona, sprawia, że patrząc na jego zdjęcia, widz nie czuje się zmuszony do interpretowania; nie czuje naporu nastroju czy emocji, jest swobodny w odbiorze. Dopowiada własny rytm do tego co widzi; może się uśmiechnąć, może się zasmucić. Tym właśnie Wozaczyński fascynuje najmocniej i daje możliwość świadomego wyboru…
Anna Rysaki
Anna Rysaki – powiew orientu na naszych warsztatach. Pracowała przy wielu sesjach artystycznych i komercyjnych. Zdjęcia z jej udziałem dostały wyróżnienie w konkursie Fotoerotica. Przepiękna kobieta o boskim ciele, jej ewenementem przy azjatyckiej urodzie są niebieskie oczy, którymi zza obiektywu kusi, kusi, kusi. Jest zmysłowa, kreatywna, komunikatywna, skromna i inteligentna – to aż za wiele w ciele jednej kobiety. Do tego Anja wsłuchuje się w wizje fotografa i potrafi sprostać ich urzeczywistnieniu.
http://www.maxmodels.pl/anjar.html
http://www.myspace.com/cammael
Paulina Kokowska
Paulina Kokowska, Pure Demon – modelka i wizażystka. Na naszych warsztatach wystąpi w roli wizażystki, ale kto wie, może da się ją namówić na…. Wulkan energii, którą dzieli się z ludźmi, z którymi współpracuje. Jako modelka trzykrotnie przyniosła fotografom nagrody i wyróżnienia w konkursie Fotoerotica, w tym dwa razy Marcelinie Oczkowskiej. Była także playmate. Jako wizażystka niesłychanie kreatywna, sprawna i wszystkowidząca. Pomocna fotografowi w doprecyzowywaniu jego pomysłu na wygląd modelki.
Monika Grabowska
Monika Grabowska – Matka, Kobieta, Modelka. Monika jest żywym świadectwem na to, że dojrzałość życiowa w sposób znamienny przekłada się na świadomość siebie, umiejętne wpisywanie się w kontekst fotograficznej wizji, czytelność przekazu. Mistrzyni Ciemnej Strony Emocji. Pozuje, również fotografuje. Niezmiernie plastyczna i komunikatywna. Zaskakuje grą wręcz aktorską, kobiecością i spokojem.
Leszek Kowalski
Leszek Kowalski, fotograf-obserwator-impresjonista. Określając siebie napisał po prostu: „nie fotografuję modelek – fotografuję kobiety” i są to słowa, które najcelniej oddają stosunek Leszka do fotografii.
Kobieta, która jest głównym tematem jego zdjęć, jest na nich prawdziwa, codzienna, zmysłowa – uwodzi naturalnością.
Leszek niczym wytrawny malarz otula ją miękkim światłem, no i te jego kolory… Kolory, o których można by napisać cały esej. Perfekcyjnie zestawione, soczyste – zdjęcia dzięki mistrzowskiemu operowaniu nimi wyglądają jak cukierki – bynajmniej nie przesłodzone. Zatrzymane w kadrze gesty, spojrzenia, przestrzeń poszerzona lustrami, rozmaite kompozycje kadrów – zawsze nieprzypadkowe – wiodące wzrok zza czegoś, wzdłuż czegoś, w głąb kadru czynią z Leszka Kowalskiego fotografa, którego styl rozpoznawalny jest z daleka. To perfekcjonista, który inscenizuje i pokazuje prawdę o kobiecie – i to za każdym razem inną prawdę – wszak kobieta w swojej złożoności nie jest jednolita i… nie powinna być sztuczna. Leszek ma sokole oko, zmysł, smak i pozwalając kobietom być sobą otwiera przed nami nowe rejony, w które chce się wkraczać, poznawać, delektować się nimi i patrzeć zza obiektywu podobnie jak on.
Magda Milewska
Magda Milewska, Premiere – jedna z wizażystek naszych warsztatów, kobieta orkiestra, pełna energii i zapału kobieta słońce, która ociepla i rozświetla swoją pozytywną aurą każdą sesję, najbardziej zdolna stylistka fryzur, jaką było dane mi spotkać. Skończyła pedagogikę opiekuńczo-wychowawcza z plastyką, Warszawską Szkołę Filmową pod patronatem B. Lindy i M. Ślesickiego na Wydziale Charakteryzacji Filmowej Wizażu i Stylizacji 2006 – 2007, odbyła praktykę w Fortach Sanguszki oraz praktykę w serialu „Na Wspólnej”, była asystentką charakteryzatora w komedii romantycznej „Fenomen”, jest laureatką I Międzynarodowego Festiwalu Zawodów Filmowych CINEMAGIC, zdobyła Grand prix za makijaż „Czar Gwiazd” w konkursie czasopisma Wróżki oraz Szkoły Wizażu i Charakteryzacji , … ech i długo by jeszcze wymieniać.
Agnieszka Radzikowska
Agnieszka Radzikowska, aktorka Teatru Śląskiego, ukończyła PWST w Krakowie. Zaszczytem jest gościć ją w Złodziejewie jako modelkę.
W tak młodym wieku ma za sobą już kilkadziesiąt premier. Jej rolą dyplomową była rola „ Młodej” w Klątwie Stanisława Wyspiańskiego w reż. Anny Polony, na czwartym roku zagrała również w spektaklu Krystiana Lupy „ Marat- Sade” rolę Simony. Od 2002 roku związana z Teatrem Śląskim w Katowicach, gdzie debiutowała w spektaklu B. Toszy „ Chryje z Polską”. Po ukończeniu studiów związała się z Teatrem Współczesnym w Krakowie, gdzie obecnie można ją zobaczyć w trzech tytułach. Obecnie na deskach Teatru Śląskiego aktorkę można zobaczyć w roli Iwony w spektaklu „ Iwona Księżniczka Burgunda” reż. A. Keresztes oraz w roli Heleny w spektaklu „ Wszystko dobre, co się dobrze kończy” reż. T. Bradecki. Niedługo zobaczymy ją też w popularnym serialu „Majka”.
Laureatka II nagrody aktorskiej IX Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego w Radomiu za rolę Iwony w spektaklu „Iwona, księżniczka Burgunda”.
Laureatka Nagrody Marszałka Województwa Śląskiego dla młodych twórców w dziedzinie kultury w roku 2010.
Możliwość współpracy z tą rudowłosą zdolną pięknością będzie sprawdzianem dla uczestników warsztatów nie tylko z umiejętności wykorzystania jej urody, ale przede wszystkim z umiejętności i sposobu wykorzystania jej talentu aktorskiego.
Paulina Tomaszewska
Paulina Tomaszewska, Łysa – oaza spokoju, kobieta silna i wyrazista, a jednak efemeryczna jak powietrze. Idealne ciało, piękne włosy, mądre oczy dają fotografowi olbrzymie pole do popisu, ale jak to bywa w przypadku posągów Paulina jest też pewnym wyzwaniem. Niewielu miało szczęście mieć ją przed obiektywem, choć bardzo wielu o tym marzy. To grzech przepuścić okazję i nie stworzyć obrazu tej przepięknej kobiety.







Komentarze